تکواره

تک درخت هایی که در کوه و دشت تنها مانده اند را تکواره گویند و حرفهایشان را با باد می گویند و اینجا حکم همان باد است...

توی آفتاب بی رمق پاییزی، یکهو یادم افتاد که این تابستان هیچ گل یاسی را نبوییدم. ناگهان دلم خواست دختری داشتم یاسمن نام، به همان لطافت و به همان خوشبویی ، که عطر تنش به اندازه همه یاسهای عالم در جانم می نشست، توی دلم فحشی نثار پدرش کردم و سعی کردم به پاییز و برگریزان فکر کنم
نوشته شده در ۱۳٩۳/٧/۱٩ساعت ۸:٤٥ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

Design By : Night Melody