تکواره

تک درخت هایی که در کوه و دشت تنها مانده اند را تکواره گویند و حرفهایشان را با باد می گویند و اینجا حکم همان باد است...

این روزها اینقدر احساس بی پناهی و تنهایی می کنم که توی هر نگاهی دنبال یک رد محبت می گردم، یکپارچه کودکی شده ام محتاج مهر، حتی دروغین، و صد البته که نگاه ها خالی است. و کلام ها سرد. و چه ناامید کننده است این شرایط...امیدوارم گذرا باشد و گرنه سرنوشتی چون هانسل و گرتل خواهم داشت.
نوشته شده در ۱۳٩۳/۸/٢۱ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

Design By : Night Melody