تکواره

تک درخت هایی که در کوه و دشت تنها مانده اند را تکواره گویند و حرفهایشان را با باد می گویند و اینجا حکم همان باد است...

توی گرگ و میش سحرگاه با صدای بلبل ها و گنجشک ها غرق لذت می شوم، عصرها هنگام پیاده روی مست عطر گلهای رز و یاس های امین الدوله می شوم و رنگ و بوی میوه های بهاری مشامم را می نوازد، اما در سکوت شبانگاهی دلم برای سرمای زمستان وخزیدن زیر پتو کنار شوفاژ و تماشای دانه های برف از پشت پنجره تنگ می شود، شب های دلم هنوز زمستانی است.
نوشته شده در ۱۳٩۳/٢/۱٤ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

Design By : Night Melody